بخش 58 - کَثْرَةُ الضَّحَکِ تُمیتُ القَلْبَ

Toggle stanza 1
بر تو بادا که خیره کم خندی
1

بر تو بادا که خیره کم خندی

ور بخندد کسی تو نپسندی

2

هیچ دانی غرض از این‌ها چیست‌؟

هر که خندید بیش‌، گریست

3

در جهانی دهان ز خنده ببند

چون برستی ز هول حشر، بخند

Sources

Persian text source: Ganjoor