بخش 58 - کَثْرَةُ الضَّحَکِ تُمیتُ القَلْبَ
Toggle stanza 1بر تو بادا که خیره کم خندی
11
بر تو بادا که خیره کم خندی
ور بخندد کسی تو نپسندی
22
هیچ دانی غرض از اینها چیست؟
هر که خندید بیش، گریست
33
در جهانی دهان ز خنده ببند
چون برستی ز هول حشر، بخند
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور