غزل شمارهٔ 430

الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی

به دل‌سنگی به برسیمی به قدسروی به رخ‌ماهی

شه خوبان آفاقی به خوبی در جهان طاقی

به لب درمان عشاقی، به رخ خورشید خرگاهی

خوش و کش و طربناکی، شگرف و چست و چالاکی

عیار و رند و ناپاکی، ظریف و خوب و دل‌خواهی

ز بهر چشم تو نرگس، همی پویم به هر مجلس

ندیدم در غمت مونس، به جز باد سحرگاهی

مرا ای لعبت شیرین! از آن داری همی غمگین

که از حال من مسکین، دلت را نیست آگاهی

چو بی آن روی چون لاله، بگریم زار چون ژاله

کنم پر نوحه و ناله، جهان از ماه تا ماهی

گهی چهره بیآرایی، گهی طره بپیرایی

ز بس خوبی و زیبایی، جمال لشکر شاهی