غزل شمارهٔ 5035

Toggle stanza 1
فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش
1

فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش

مردانه ترک کام بگو،کامیاب باش

2

این شعله های عاریتی نیست پایدار

چون لاله زآتش جگر خود کباب باش

3

خود را چو آفتاب نکردی به نور عشق

باری چو سایه در قدم آفتاب باش

4

قدر تو کم چرا بود از قدر دیگران؟

از خود زیاده از همه کس در حجاب باش

5

چشمت اگر به دولت بیدار می پرد

ازشورش درون، نمک چشم خواب باش

6

خواهی که بی حساب به جنت ترا برند

صائب نفس شمرده زن و خود حساب باش

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor