غزل شمارهٔ 3632
Poet: Saib
Metre: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
Rhyme: نگبرونمیاید
Poetic form: Ghazal
Toggle stanza 1اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آید
11
اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آید
ریشه غم ز دل تنگ برون می‌آید
22
باده روح درین شیشه نخواهد ماندن
آخر این آینه از زنگ برون می‌آید
33
سنگ اطفال به مجنون چه تواند کردن؟
این شرار از جگر سنگ برون می‌آید
44
شیوه عشق وفادار همان یکرنگی است
حُسن هرچند به صد رنگ برون می‌آید
55
خون چو شد مشک، نماند به ته پوست نهان
از عقیقش خط شبرنگ برون می‌آید
66
حسن سنگین دل اگر گشت ملایم چه عجب؟
مومیایی ز دل سنگ برون می‌آید
77
می‌شود صائب از آن موی‌کمر نازک‌تر
تا سخن زان دهن تنگ برون می‌آید
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…