غزل شمارهٔ 107
Toggle stanza 1خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ را
11
خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ را
می نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را
22
بر فقیران مرگ آسان تر بود از اغنیا
راحت افزون است در کندن، قبای تنگ را
33
خورد از بس زخم های منکر از نادیدنی
مرهم زنگار کرد آیینه من زنگ را
44
گریه را در پرده دل آب و تاب دیگرست
حسن دیگر هست در مینا می گلرنگ را
55
گفتگوی ناصحان بر دل گرانی می کند
ور نه گیرد از هوا دیوانه من سنگ را
66
از نواهای مخالف می کشند آزار خلق
گوشمالی نیست حاجت ساز سیر آهنگ را
77
ظاهرآرایان ز چشم شور ایمن نیستند
نیست از خورشید پروایی گل بی رنگ را
88
سحر را تأثیر نبود در عصای موسوی
راستی در هم نوردد حیله و نیرنگ را
99
مفت شیطانند صائب کوته اندیشان که سگ
صید خود سازد به آسانی شکار لنگ را
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
سادگی باغیست طبع عافیتآهنگ را
وقف طاووسان رعنا کن گل نیرنگ را
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 96
عشق هرجا شوید از دلها غبار رنگ را
ریگ زیر آب خنداند شرار سنگ را
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 97
مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را
آتشی دیگر فروز این سوزناک آهنگ را
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 39