غزل شمارهٔ 5002
Poet: Saib
Toggle stanza 1شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش
11
شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش
ربود خواب مرا نرگسِ گرانخوابش
22
میان برهمن و بت حصار سنگ کِشد
نظرفریبی ابروی همچو محرابش
33
عقیق خون مسیحا به زیرِ لب دارد
هنوز تشنهٔ خون است لعلِ سیرابش
44
خلیل کو گل از آن روی آتشین چیند؟
کجاست خضر که بیند به عالمِ آبش؟
55
به جامهخانهٔ گردون نظر سیاه مکن
حذر! که گرد رخ اخگرست سنجابش
66
محیطِ عشق محال است آرمیده شود
به تیغِ موج بریدند نافِ گردابش
77
هنوز مست غرور است چشم او صائب
نکرده سبزه خط زهر در شکر خوابش
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor