غزل شمارهٔ 2221

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
عقل را گوشه سرایی هست
1

عقل را گوشه سرایی هست

عشق را دشت دلگشایی هست

2

راه عشق است بی نشان، ورنه

در ره عقل نقش پایی هست

3

مرو از ره که این بیابان را

طرفه موج غلط نمایی هست

4

داغ ما زود به نمی گردد

گل این باغ را وفایی هست

5

بی عوض نیست هر چه می گیرند

نی بی برگ را نوایی هست

6

نیست بی عیب هیچ موجودی

روی آیینه را قفایی هست

7

خانه ای را که نیست دربانی

چین ابروی بوریایی هست

8

سایه اهل جود، بال هماست

باده پیش آر تا هوایی هست

9

در گریبان ز بوی پیرهنت

غنچه را باغ دلگشایی هست

10

چشم بیمار اگر شفا یابد

دل بیمار را شفایی هست

11

اگر ز خود برون توانی رفت

دامن دشت دلگشایی هست

12

چون قلم، شاهراه معنی را

می روم تا شکسته پایی هست

13

وسعت مشربی اگر داری

همه جا باغ دلگشایی هست

14

برو ای داغ فکر دیگر کن

در دل اهل درد جایی هست

15

شعله تا این زمان نمی داند

که سپند مرا صدایی هست

16

صائب ساده دل چه می داند

که اشارات یا شفایی هست

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…