غزل شمارهٔ 288

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما
1
صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما
حیرت آیینه از سیماب می جوییم ما
2
با سیه کاری طمع داریم حسن عاقبت
دولت بیدار را در خواب می جوییم ما
3
شکوه با ناراستی از چرخ کجرو می کنیم
راستی در جوی کج از آب می جوییم ما
4
چون کتان هر چند از ماه است زخم ما، همان
مرهم کافوری از مهتاب می جوییم ما
5
از لباسی دوستان، داریم دلسوزی طمع
اخگر از خاکستر سنجاب می جوییم ما
6
می کند همدرد، عیش ناقص ما را تمام
در میان رشته ها همتاب می جوییم ما
7
در پریشان کردن جمعیت دنیاست جمع
آنچه از جمعیت اسباب می جوییم ما
8
گرمیی کز عشق باید جست آن را در لباس
از سمور و قاقم و سنجاب می جوییم ما
9
از وصال یار محرومیم با همخانگی
در حرم چون غافلان محراب می جوییم ما
10
هر که خود را جمع می سازد همه عالم در اوست
بحر را در حقه گرداب می جوییم ما
11
از حقیقت روی صائب در مجاز آورده ایم
ماه را دایم ز طشت آب می جوییم ما

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…