غزل شمارهٔ 3331
Toggle stanza 1صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت
11
صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت
دل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد
22
چشم شوخ تو محال است که خوابش ببرد
مگر از مستی سرشار شرابش ببرد
33
عرق شبنم گل خشک نگشته است هنوز
مگذارید که گلچین به شتابش ببرد
44
بحر اگر از گهر خویش زند جوش گزاف
طفل اشکم به زبان آید و آبش ببرد
Sources
Persian text source: Ganjoor