غزل شمارهٔ 2209

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
سر زهاد خشک بی شورست
1

سر زهاد خشک بی شورست

لب دلمردگان لب گورست

2

سر بی شور، جام بی باده

دل بی عشق زنده در گورست

3

دل پر داغ، لاله زار بهشت

سر پر شور، قصر پر حورست

4

در شکستن بود حلاوت دل

شهد در کسر شان زنبورست

5

چون هما رزقش استخوان سازند

به سعادت کسی که مغرورست

6

زخم در تیغ می شود ناسور

بس که آفاق پر شر و شورست

7

چه کنم تن به عاجزی ندهم؟

که زمین سخت و آسمان دورست

8

ره مده حرص و آز را در دل

که پر و بال دشمن مورست

9

تلخ شیرین لبان گوارنده است

باده صائب ز آب انگورست

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…