غزل شمارهٔ 601
Toggle stanza 1شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش را
11
شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش را
که سوختن نبود اشتهای آتش را
22
ز چوب گل من دیوانه را چه ترسانی؟
کسی به چوب نترسانده است آتش را
33
تلاش مرتبه امتیاز کمتر کن
شکست بیش رسد تیر روی ترکش را
44
کدام عمر به کیفیت بلند رسد؟
به آب خضر چه نسبت شراب بی غش را؟
55
دهم چه عرض سخن بر سیه دلان صائب؟
به خاک تیره چه ریزم شراب بی غش را؟
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟
نسیم، بال و پر سرکشی است آتش را
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 602
عرق به چهره نشسته است آن پریوش را
که دیده است به این آبداری آتش را؟
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 603
ز گریه سرکشی افزود آن پریوش را
که شعله ور کند اشک کباب، آتش را
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 604