غزل شمارهٔ 4537

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
هر که رنگ شکسته ای دارد
1

هر که رنگ شکسته ای دارد

دل در خون نشسته ای دارد

2

حرف عشق از کسی درست آید

که زبان شکسته ای دارد

3

در سرایی است فرش نور حضور

که چراغ نشسته ای دارد

4

حاجت خود به چرخ سفله مبر

که دل زنگ بسته ای دارد

5

چون سپند آن که سوزش از خودنیست

ناله جسته جسته ای دارد

6

گر کمان پاشکسته است چون تیر

قاصد پی خجسته ای دارد

7

همچو ابرو دلش دونیم بود

هر که چون چشم خسته ای دارد

8

روی او را چه نسبت است به ماه

ماه روی نشسته ای دارد

9

هر که افتاده ست پسته دهان

دل زنگار بسته ای دارد

10

می کند صید آن رمیده غزال

هر که دام گسسته ای دارد

11

برکهنسال شعر تازه مخوان

که دل پینه بسته دارد

12

هیچ اگر در بساط صائب نیست

دل از قیدرسته ای دارد

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…