غزل شمارهٔ 1424

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
در کمین این فلک سخت کمانی که تراست
1

در کمین این فلک سخت کمانی که تراست

عاقبت گرد برآرد ز نشانی که تراست

2

نعمت روی زمین چشم ترا سیر نکرد

چه کند خاک به چشم نگرانی که تراست؟

3

ریخت دندان تو چون اختر صبح از پیری

مشرق شکر نگردید دهانی که تراست

4

قامتت بید موله شد و چون سرو کشد

سر به عیوق، تمنای جوانی که تراست

5

در ریاضی که بود دولت گل پا به رکاب

چه اقامت کند این برگ خزانی که تراست؟

6

استخوانهای ترا پیشتر از خاک شدن

توتیا می کند این خواب گرانی که تراست

7

صرف کن چون مه نو توشه خود را زنهار

تا شود قرص تمام این لب نانی که تراست

8

قامتت خم شد و هموار نگشتی صائب

دم شمشیر بود پشت کمانی که تراست

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…