غزل شمارهٔ 4713
Toggle stanza 1پیکان یار را به دل و جان نگاه دار
11
پیکان یار را به دل و جان نگاه دار
تاممکن است عزت مهمان نگاه دار
22
عینک به چشم هر که نهد شیشه دل شود
ای شوخ چشم،عزت پیران نگاه دار
33
رم می کند غزال من از نوشخند گل
ای غنچه دست خود ز گریبان نگاه دار
44
در هر گذر سبیل مکن آبروی خویش
ای خضر پاس چشمه حیوان نگاه دار
55
ای خط مبر طراوت آن روی را تمام
یک قطره بهر سیب زنخدان نگاه دار
66
ای سینه صرف صبح مکن آه را تمام
مدی برای شام غریبان نگاه دار
77
صائب مده به دست هوا اختیار دل
این کشتی شکسته ز طوفان نگاه دار
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

