شمارهٔ 68

همیشه از نمکت شور در جگر باشد

خوشم که داغ تو هر روز تازه تر باشد

اگر ز حال من آن شوخ را خبر باشد

بسوزد ار دلش از سنگ سخت تر باشد

سفر خوش است اگر یار همسفر باشد

غبار موکب او سرمه بصر باشد

زانقلاب دل آسوده بیشتر باشد

کمند وحدت ما موجه خطر باشد

خوشا دلی که دراودرد را گذر باشد

خوشا سری که سزاوار دردسر باشد

مرا که سایه خم سایه کمر باشد

چه احتیاج به سرسایه دگر باشد

گَرَم دعای مَلَک خاک رهگذر باشد

به هر کجا نهم پا نیشتر باشد