متکلّم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد.
مشو غرّه بر حُسنِ گفتارِ خویش
به تحسین نادان و پندار خویش
Unless an orator’s defects are mentioned by someone, his good points will not be praised.
Be not proud of the beauty of thy speech, Of the approbation of an ignoramus and of thy own opinion.