غزل شمارهٔ 79
Poet: Saadi
Toggle stanza 1این باد بهار بوستان است؟
11
این باد بهار بوستان است؟
یا بوی وصالِ دوستان است؟
22
دل میبرد این خط نگارین
گویی خط روی دلستان است
33
ای مرغ به دام دل گرفتار
بازآی که وقت آشیان است
44
شبها من و شمع میگدازیم
این است که سوز من نهان است
55
گوشم همه روز از انتظارت
بر راه و نظر بر آستان است
66
ور بانگ مؤذنی میاید
گویم که دَرای کاروان است
77
با آن همه دشمنی که کردی
بازآی که دوستی همان است
88
با قوت بازوان عشقت
سرپنجهٔ صبر ناتوان است
99
بیزاری دوستان دمساز
تفریق میان جسم و جان است
1010
نالیدن دردناک سعدی
بر دعوی دوستی بیان است
1111
آتش به نی قلم درانداخت
وین حِبْر که میرود دُخان است
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
یاقوت لب تو قوت جان است
وصل تو حیات جاودان است
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 144
هر شور و شری که در جهان است
زان غمزهٔ مست دلستان است
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 81
عشق تو قلاوز جهان است
سودای تو رهنمای جان است
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 83
تا عشق تودر میان جان است
جان بر همه چیز کامران است
AttarDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 84
این خط شریف از آن بنان است
وین نقل حدیث از آن دهان است
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 80

