غزل شمارهٔ 313
Poet: Saadi
Toggle stanza 1برآمد باد صبح و بوی نوروز
11
برآمد باد صبح و بوی نوروز
به کام دوستان و بخت پیروز
22
مبارک بادت این سال و همه سال
همایون بادت این روز و همه روز
33
چو آتش در درخت افکند گلنار
دگر منقل منه آتش میفروز
44
چو نرگس چشم بخت از خواب برخاست
حسد گو دشمنان را دیده بردوز
55
بهاری خرم است ای گل کجایی
که بینی بلبلان را ناله و سوز
66
جهان بی ما بسی بودهست و باشد
برادر جز نکونامی میندوز
77
نکویی کن که دولت بینی از بخت
مبر فرمان بدگوی بدآموز
88
منه دل بر سرای عمر سعدی
که بر گنبد نخواهد ماند این گوز
99
دریغا عیش اگر مرگش نبودی
دریغ آهو اگر بگذاشتی یوز
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
اگر یئی دیر قارینداش یوخسا یاوز
اوزون یولدا سنه بو در قلاوز
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1183
چنان مستم چنان مستم من امروز
که پیروزه نمیدانم ز پیروز
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1186
الا ای شمع گریان گرم میسوز
خلاص شمع نزدیکست شد روز
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1188
مبارکتر شب و خرمترین روز
به استقبالم آمد بخت پیروز
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 314
دو عاشق را به هم بهتر بود روز
دو هیزم را به هم خوشتر بود سوز
SaadiMawaʿizMufradatشمارهٔ 42