غزل شمارهٔ 384
Poet: Saadi
Toggle stanza 1نرفت تا تو برفتی خیالت از نظرم
11
نرفت تا تو برفتی خیالت از نظرم
برفت در همه عالم به بی دلی خبرم
22
نه بخت و دولت آنم که با تو بنشینم
نه صبر و طاقت آنم که از تو درگذرم
33
من از تو روی نخواهم به دیگری آورد
که زشت باشد هر روز قبله دگرم
44
بلای عشق تو بر من چنان اثر کردهست
که پند عالم و عابد نمیکند اثرم
55
قیامتم که به دیوان حشر پیش آرند
میان آن همه تشویش در تو مینگرم
66
به جان دوست که چون دوست در برم باشد
هزار دشمن اگر بر سرند غم نخورم
77
نشان پیکر خوبت نمیتوانم داد
که در تأمل او خیره میشود بصرم
88
تو نیز اگر نشناسی مرا عجب نبود
که هر چه در نظر آید از آن ضعیفترم
99
به جان و سر که نگردانم از وصال تو روی
و گر هزار ملامت رسد به جان و سرم
1010
مرا مگوی که سعدی چرا پریشانی
خیال روی تو بر میکند به یک دگرم
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
سفید شد چو درخت شکوفه دار سرم
وز این درخت همین میوه غم است برم
JamiDivan-e AshʿarQasaʾidشمارهٔ 17
تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم
تبسمی کن و جان بین که چون همیسِپرَم
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 330
نظر همی کنم ار چند مختصر نظرم
به چشم مختصر اندر نهاد مختصرم
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 112 - در نکوهش و ابراز نارضایی از خود
درین سفر که توکل شده است راهبرم
یکی است نسبت زنار و توشه با کمرم
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 5725
یک امشبی که در آغوش شاهد شکرم
گرم چو عود بر آتش نهند غم نخورم
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 385
مرا به صورت شاهد نظر حلال بود
که هرچه مینگرم شاهدست در نظرم
SaadiDivan-e AshʿarQitʿatقطعه شمارهٔ 13