غزل شمارهٔ 2063
Toggle stanza 1ای رخ خندان تو مایه صد گلستان
11
ای رخ خندان تو مایه صد گلستان
باغ خدایی درآ خار بده گل ستان
22
جامه تن را بکن جان برهنه ببین
جان برهنه خوش است تا چه کنی جامه دان
33
هین که نهای بیزبان پیش چنین جانها
قصه نی بیزبان نعره جان بیدهان
44
آمد امروز یار گفت سلام علیک
چرخ و زمین را مجو از نفسش آن زمان
55
خسرو خوبان بخواست از صنمان سرخراج
خاست غریو از فلک وز سوی مه کالامان
66
لعل لب او که دور از لب و دندان تو
خواند فسونهای عشق خواجه ببین این نشان
77
آمد غماز عشق گفت در این گوش من
یار میان شماست خوب و لطیف و نهان
88
دامن دل را کشید یار به یک گوشهای
گوشه بس بوالعجب زان سوی هفت آسمان
99
گفت ترایم ولیک هر که بگوید ز من
شرح دهد از لبم ده بزنش بر دهان
1010
و آنک بگوید ز تو برد مرا و تو را
و آنک بگوید ز من دور شد از هر دوان
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
مست شدی عاقبت آمدی اندر میان
مست ز خود میشوی کیست دگر در جهان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2055
گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتان
آمد آن گلعِذار کوفت مَرا بَر دَهان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2059
یک غزل آغاز کن بر صفتِ حاضران
ای رخِ تو همچو شمع، خیز درآ در میان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2060
یا تو ترش کرده رو! مایه ده شکّران
تنگ شکر میکشد تا بنهد در میان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 2070