غزل شمارهٔ 1676
Toggle stanza 1عاقبت ای جانفزا نشکیفتم
11
عاقبت ای جانفزا نشکیفتم
خشم رفتم بیشما نشکیفتم
22
در جدایی خواستم تا خو کنم
راستی گویم، جدا نشکیفتم
33
کی شکیبد خود کهی از کهربا؟
کاهم و از کهربا نشکیفتم
44
هر جفاکش طالب روز وفاست
من جفاکش از وفا نشکیفتم
55
نرم نرمک گویدم بازآمدی
گویمش ای جان ما نشکیفتم
66
ای دل و ای جان و چشم روشنم
بیپناه توتیا نشکیفتم
77
بر سرم میزد که دیدی تو سزا
ناسزایم ناسزا نشکیفتم
88
آزمودم مردگی و زندگی
در فنا و در بقا نشکیفتم
99
مطربا این پرده گو بهر خدا
ای خدا و ای خدا نشکیفتم