غزل شمارهٔ 764
Toggle stanza 1مشو ای دل تو دگرگون که دل یار بداند
11
مشو ای دل تو دگرگون که دل یار بداند
مکن اسرار نهانی که وی اسرار بداند
22
همه را از تو چو خاشاک بر آن آب براند
که همه شیوه می را دل خمار بداند
33
کف او خار نشاند کف او گل شکفاند
همه گلهای نهانی ز دل خار بداند
44
تو به هر روز به تدریج یکی چیز بدانی
تو برو چاکر او شو که به یک بار بداند
55
چو اسیری به گه حکم به اقرار و گواهی
تن صوفی به گواهی دل اقرار بداند