غزل شمارهٔ 2190
Toggle stanza 1دیدی که چه کرد آن پری رو
11
دیدی که چه کرد آن پری رو
آن ماه لقای مشتری رو
22
گشتند بتان همه نگونسار
در حسن خلیل آزری رو
33
شد کفر چو شمعهای ایمان
کورد به سوی کافری رو
44
شد جمله جهان بهشت خندان
زان سرو روان عبهری رو
55
دارد دو هزار سحر مطلق
وای ار آرد به ساحری رو
66
افروخت بهار چون گل سرخ
بر رغم دل مزعفری رو
77
کافور نثار کرد خورشید
بر چهره شام عنبری رو
88
شد شیشه زرد همچو لاله
زان باده لعل احمری رو
99
فربه شد عشق و زفت و لمتر
بنهاد خرد به لاغری رو
1010
بر باده لعل زد رخ من
تا چند نهد به زرگری رو
1111
بس کن هله فتنه را مشوران
یا برگردان ز شاعری رو