رباعی شمارهٔ 417

Toggle stanza 1
من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
1
من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است
2
گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor