Rumi»Divan-e Shams»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 417رباعی شمارهٔ 417Poet: RumiMetre: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)Rhyme: هاشخوشاستPoetic form: Ruba‘iReciter: بهناز شکوهیAudioبهناز شکوهیAuto-scrollStartEndAudioبهناز شکوهیAuto-scrollStartEndToggle stanza 1من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است11Copyمن بندهٔ آن کسم که بیماش خوش استجفت غم آن کسم که تنهاش خوش است22Copyگویند وفای او چه لذت داردز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است◆Previous and next poemPrevious poemمن آن توام کام منت باید جستزیرا که در این شهر حدیث من و تستRumi»Divan-e Shams»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 416Next poemمن زان جانم که جانها را جانستمن زان شهرم که شهر بیشهرانستRumi»Divan-e Shams»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 418◆AudioChoose a reciterبهناز شکوهیPlay audio0:000:00◆SourcesPersian text source: GanjoorAudio source: Ganjoor
Previous poemمن آن توام کام منت باید جستزیرا که در این شهر حدیث من و تستRumi»Divan-e Shams»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 416
Next poemمن زان جانم که جانها را جانستمن زان شهرم که شهر بیشهرانستRumi»Divan-e Shams»Rubaʿiyat»رباعی شمارهٔ 418