غزل شمارهٔ 1202
Toggle stanza 1به آفتاب شهم گفت هین مکن این ناز
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
کجا بود من مدهوش را حضور نماز!
که کنج کعبه ز دیر مغان ندانم باز
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1127
به کنج زانوی تسلیم طرح امن انداز
در آب آینه، موجیست بینشیب و فراز
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1711
صبا به مقدم گل راح روح بخشد باز
کجاست بلبل خوشگوی؟ گو برآر آواز!
HafezAshʿar-e Muntasabشمارهٔ 13
هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز
ز رویِ صدق و صفا گشته با دلم دَمساز
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 258
منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز
چه شُکر گویَمَت ای کارسازِ بنده نواز؟
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 259
زمانه اسب و تو رایض، به رای خویشت تاز
زمانه گوی و تو چوگان به رای خویشت باز
RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 69
جزای نیک و بد خلق با خدای انداز
که دست ظلم نماند چنین که هست دراز
SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 143
گروهی از سر بیمغز بیخبر گویند
بریده به سر بدگوی تا نگوید راز
SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 144
خوشا سپیدهدمی باشد آنکه بینم باز
رسیده بر سرِ الله اکبرِ شیراز
SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 31 - در وصف شیراز
شبی چنین در هفت آسمان به رحمت باز
ز خویشتن نفسی ای پسر به حق پرداز
SaadiMawaʿizQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 32 - در لیلةالبراة فرمودهاست

