غزل شمارهٔ 2214

Poet: Rumi

Poetic form: Ghazal

English translation: Arberry

خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو

به دو نقش و به دو صورت به یکی جان، من و تو

Happy the moment when we, you and I, sit in the palace, with two forms and two figures but with one soul, you and I.

داد باغ و دم مرغان بدهد آب حیات

آن زمانی که درآییم به بستان، من و تو

The beauty of the garden and the birdsong will confer upon us the water of life at that time when we enter the garden, you and I.

اختران فلک آیند به نظّارهٔ ما

مهِ خود را بنماییم بدیشان، من و تو

The stars of heaven will come to gaze on us; we shall show them the moon itself, you and I.

من و تو بی‌من و تو جمع شویم از سر ذوق

خوش و فارغ ز خرافاتِ پریشان، من و تو

You and I, unselfed, will be collected together in ecstasy, joyful, and indifferent to idle fable, you and I.

طوطیان فلکی جمله شکرخوار شوند

در مقامی که بخندیم بدان سان، من و تو

The parrots of heaven will all be sugar-cracking in the place where we laugh in suchwise, you and I.

این عجب‌تر که من و تو به یکی کنج، این جا

هم در این دم به عراقیم و خراسان، من و تو

This is still more amazing, that you and I here in one corner in this very moment are in Iraq and Khorasan, you and I.

به یکی نقش بر این خاک و بر آن نقش دگر

در بهشت ابدی و شکرستان، من و تو

In one form upon this earth, and in another form in eternal paradise and the land of sugar, you and I.

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor