غزل شمارهٔ 1749
Toggle stanza 1گه چرخ زنان همچون فلکم
11
گه چرخ زنان همچون فلکم
گه بال زنان همچون ملکم
22
چرخم پی حق رقصم پی حق
من زان ویم نی مشترکم
33
چون دید مرا بخرید مرا
آن کان نمک زان بانمکم
44
شیر است یقین در بیشه جان
بدرید یقین انبان شکم
55
آن کو به قضا دادهست رضا
قاضی کندش روزی ملکم
66
یأجوج منم مأجوج منم
حد نیست مرا هر چند یکم
77
بربند دهان در باغ درآ
تا کم نکنی خطهای چکم