غزل شمارهٔ 2767
Poet: Rumi
Metre: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
Poetic form: Four-line Musammat
Reciter: عندلیب
Toggle stanza 1گر یار لطیف و باوفایی
11
گر یار لطیف و باوفایی
ور از دل و جان از آن مایی
22
خواهم که در این میان درآیی
ای ماه بگو که کی برآیی
33
چون صورت جان لطیف کاری
از حلقه چرا تو برکناری
44
وز یارک خود دریغ داری
ای ماه بگو که کی برآیی
55
برخیز که ما و تو چو جانیم
وز رازک همدگر بدانیم
66
آخر نه من و تو یارکانیم
ای ماه بگو که کی برآیی
77
دریاب که بر در خداییم
آخر بنگر که ما کجاییم
88
تا رقص کنان ز در درآییم
ای ماه بگو که کی برآیی
99
ای جان و جهان چرا چنینی
چون یارک خویش را نبینی
1010
در گوشه روی ترش نشینی
ای ماه بگو که کی برآیی
1111
چونی تو و آن دل لطیفت
و آن صورت و قامت ظریفت
1212
خواهم که شوم شبی حریفت
ای ماه بگو که کی برآیی
1313
در جمله عالم الهی
وز دامن ماه تا به ماهی
1414
آن شد که تو گویی و بخواهی
ای ماه بگو که کی برآیی