غزل شمارهٔ 2952

چون در جهان خوبی امروز کامکاری

شاید که عاشقان را کامی ز لب بر آری

شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

یاران! صلای عشق است گر می‌کنید کاری

چون است حال بستان ای باد نوبهاری

کز بلبلان برآمد فریاد بی‌قراری

عمری به بوی یاری کردیم انتظاری

زآن انتظار ما را نگشود هیچ کاری

تا چند عشق بازیم بر روی هر نگاری؟

چون می‌شویم عاشق بر چهرهٔ تو باری

زان خاک تو شدم تا بر من گهر بباری

چون موی از آن شدم من تا تو سرم بخاری

با صد هزار دستان آمد خیال یاری

در پای او بمیرا هر جا بود نگاری

وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاری

ارحم حنین قلبی لا تسع فی ضراری