شمارهٔ 44

زان خاک تو شدم تا بر من گهر بباری

چون موی از آن شدم من تا تو سرم بخاری

گر از شراب دوشین در سر خمار داری

بگذار جام ما را با این چه کار داری

با صد هزار دستان آمد خیال یاری

در پای او بمیرا هر جا بود نگاری

وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاری

ارحم حنین قلبی لا تسع فی ضراری

چون است حال بستان ای باد نوبهاری

کز بلبلان برآمد فریاد بی‌قراری

عمری به بوی یاری کردیم انتظاری

زآن انتظار ما را نگشود هیچ کاری

تا چند عشق بازیم بر روی هر نگاری؟

چون می‌شویم عاشق بر چهرهٔ تو باری

شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

یاران! صلای عشق است گر می‌کنید کاری