شمارهٔ 105
Toggle stanza 1من موی خویش را نه از آن میکنم سیاه
11
من موی خویش را نه از آن میکنم سیاه
تا باز نوجوان شوم و نو کنم گناه
22
چون جامهها به وقت مصیبت سیه کنند
من موی از مصیبت پیری کنم سیاه
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
طوبی لروضة سجدت ارضها الجباه
بشری لسدة لثمت تربها الشفاه
JamiDivan-e AshʿarQasaʾidشمارهٔ 17
برخوان لاجورد درین طرفه خانقاه
از بهر شام و چاشت دو قرصند مهر و ماه
JamiDivan-e AshʿarQasaʾidشمارهٔ 18
ای ترک نازنین بشکن گوشه کلاه
آشوب جان شاه شو و فتنه سپاه
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 267
بر طرف ماه زلف تو آمد شب سیاه
اینست آن شبی که به است از هزار ماه
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 417
اینک سوار می رسد آن ترک کج کلاه
خلقی نهاده روی تظلم به خاک راه
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 839
آن سرو ناز بین که چه خوش میرود به راه
وآن چشم آهوانه که چون میکند نگاه
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 486