غزل شمارهٔ 291

Toggle stanza 1
دلم ز گوشهٔ گلخن به طوف باغ آمد
1

دلم ز گوشهٔ گلخن به طوف باغ آمد

مگر خزان شده وقت نوای زاغ آمد

2

به بلبلان چمن بعد از این که گوش کند

که عندلیب قفس دیده ای به باغ آمد

3

دلیل خانه سیاهی آفتاب این بس

که آفتاب در این خانه با چراغ آمد

4

مگر وظیفهٔ عرفی نداده باده فروش

که سوی صومعه مخمور و بی دماغ آمد

Sources

Persian text source: Ganjoor