غزل شمارهٔ 345
Poet: Naziri Nishapuri
Toggle stanza 1بزم می‌سازیم سامان گر نباشد گو مباش
بزم می‌سازیم سامان گر نباشد گو مباش
نوش می‌گوییم مهمان گر نباشد گو مباش
جرعه درد و حیات تلخ قسمت کرده‌اند
عیش خضر و آب حیوان گر نباشد گو مباش
غمزه را فرهنگ و دانش ترجمانی می‌کند
چشم هندو فارسی‌دان گر نباشد گو مباش
زلف بین سنبل در آغوش ار نگردد گو نگرد
رخ نگر گل در گریبان گر نباشد گو مباش
چشم ما را ز آب روی او گلی خواهد شکفت
دانه‌ای در خاک اگر پنهان نباشد گو مباش
زخم مژگان عرب بهر قبول کعبه بس
در قدم خار مغیلان گر نباشد گو مباش
صد خطا در کار داریم از برای عفو او
ضعف صدق و نقض پیمان گر نباشد گو مباش
گر به زاری گر به رنجوری به یادش خرمیم
عمر دردش باد، درمان گر نباشد گو مباش
راه بی‌وادی و بی‌منزل «نظیری» می‌رویم
عشق رهبر گشته ایمان گر نباشد گو مباش
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.