غزل شمارهٔ 349
Poet: Naziri Nishapuri
Toggle stanza 1بی تو نه با غم خوش و نی خانه خوش
11
بی تو نه با غم خوش و نی خانه خوش
با نگار خانگی ویرانه خوش
22
مرغ آزادم نخواهد آمدن
خویش را دارم به دام و دانه خوش
33
من خود از فرزند دل برکنده ام
کودکان دارند با دیوانه خوش
44
دیده را از گریه نیسان می کنم
شاهدان را هست با دردانه خوش
55
مرد کوچک دل نداند چون کند
خواب شیرین آید و افسانه خوش
66
صبر باید تا جگرخایی کنم
درکشیدم زهر این پیمانه خوش
77
دعوی چابک سواری می کنم
گرچه رو برتافتم مردانه خوش
88
می دهم شکرانه بگریختن
هم مصافم هست و هم شکرانه خوش
99
سهل نبود بر صف آتش زدن
می نماید گرچه از پروانه خوش
1010
مرد باطن بین چرا کاری کند
کاشنا ناخوش شود بیگانه خوش
1111
در خرابات «نظیری » عیب نیست
هست دیوانه خوش و فرزانه خوش
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor