غزل شمارهٔ 317

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
ای که نامه می‌نویسی سوی من فرمان نویس
1

ای که نامه می‌نویسی سوی من فرمان نویس

خدمتی کز دست می‌آید مرا بر جان نویس

2

دوستان تا نامه واکردن پریشان می‌شوند

لطف فرما هرکسی را نام بر عنوان نویس

3

چند عرض آبرومندی به نام کشوری

در سر نامه نمی گنجیم بر پایان نویس

4

گرد جور خویش و پیمان درست ما بگرد

هرکجا در جور نقصی هست بر پیمان نویس

5

گر در آیینه نمی خواهی که بینی مثل خویش

آیتی از رشک و عنبر بر مه تابان نویس

6

گرمی سودای ما تا هست این بازار هست

چشم من افشانگرست و روی تو ریحان نویس

7

کلک روح افزای را در پرسش در رنجه ساز

یعنی از بهر «نظیری» نسخه درمان نویس

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…