غزل شمارهٔ 1093
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1خوش بود باده گلرنگ در ایام بهار
11
خوش بود باده گلرنگ در ایام بهار
خاصه در سایه گلهای تر اندام بهار
22
عاشق زار بهار است نهانی سوسن
لیک از شرم نیارد به زبان نام بهار
33
بر چمن بود بسی وام بهار از زر و سیم
غنچه بگشاد گره تا بدهد وام بهار
44
بعد ازین بینی در سایه هر سرو بلند
مجلسی کرده جوانان می آشام بهار
55
هوشیار اوست به نزد همه اهل معنی
که به مستی گذراند سحر و شام بهار
66
به غنیمت شمر، ای دوست، اگر یافته ای
روی زیبا و می روشن و ایام بهار
77
از پی خوردن می با سخنان خسرو
باد می آرد ازان روی تو پیغام بهار
Sources
Persian text source: Ganjoor