غزل شمارهٔ 1465

خیز تا باده در پیاله کنیم

گل درون قدح چو لاله کنیم

با می جان فزا و نغمه چنگ

تا به کی خون خوریم وناله کنیم

هر دم از دیده قدح پیمای

باده لعل در پیاله کنیم

با گل و لاله همچو بلبل مست

وصف آن عنبرین کلاله کنیم

شادخواران چو باده پیمایند

دفع غم راست بر حواله کنیم

وز شگرفان چارده ساله

طلب عمر شصت ساله کنیم

وز بخار شراب آتش فام

ورق چهره پر ز ژاله کنیم

همچو خسرو به نام می خواران

ملک دیوان به خون قباله کنیم