غزل شمارهٔ 677
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1دست ماه روزه تا در چشم عشرت خاک زد
11
دست ماه روزه تا در چشم عشرت خاک زد
اشک خونین ریخت جام و گل گریبان چاک زد
22
یارب، از هجر که در پوشید نیلوفر کبود؟
لاله از درد که داغی بر دل غمناک زد؟
33
با همه چشمی که نرگس باز دارد در چمن
اهل بینش را نمی شاید قدم بر خاک زد
44
تا کی از شمشاد و نسرین گویم و ریحان و گل؟
بیخ این خار از ره دل خواهم اکنون پاک زد
55
با وجود ساقی مه روی من در باغ حسن
می توان آتش درین مشت خس و خاشاک زد
66
ای مه نو، گر شبی طالع شوی چون عاصیان
خواهمت بهر شفاعت دست در فتراک زد
77
مژده بر خسرو، اگر گوید شبی در گوش او
عین عید اینک علم بر گوشه افلاک زد
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor