رباعی شمارهٔ 169
Poet: Khayyam
Toggle stanza 1چندان که نگاه میکنم هر سویی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای باد سحر تو از سر نیکوئی
شاید که حکایتم به آن مه گوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1706
ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1715
دل گفت مرا بگو کرا میجوئی
بر گرد جهان خیره چرا میپوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1874
دی بلبلکی لطیفکی خوش گوئی
میگفت ترانهای کنار جوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1879
گاه از غم او دست ز جان میشوئی
گه قصهٔ آ، به درد دل میگوئی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1911
گفتی که تو دیوانه و مجنون خویی
دیوانه توی که عقل از من جویی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1941
تا چند روی بیهده از هر سویی
تا کی گویی گزاف از هر رویی
AttarMukhtar-namehباب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدنشمارهٔ 30
چون نیست دلم را جز ازو دلجویی
سرگشته شدم گردِ جهان چون گویی
AttarMukhtar-namehباب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسدشمارهٔ 36
گاه از غم اودست ز جان میشویی
گه قصهٔ او به دردِ دل میگویی
AttarMukhtar-namehباب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح داردشمارهٔ 37
هر لحظه دهد عشق توام سرشوئی
تا من سر و پای گم کنم چون گوئی
AttarMukhtar-namehباب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقاشمارهٔ 57

