غزل شمارهٔ 422

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
هست انجمن ما چمنی پر گل و لاله
1

هست انجمن ما چمنی پر گل و لاله

گل عارض ساقیست دراو لاله پیاله

2

افسرده چو ژاله ست نگهدار خدایا

از ساحت این تازه چمن آفت ژاله

3

باشد سخن عشق یکی لیک گرفته

عارف ز دل صافی و واعظ ز رساله

4

می ده که گره شد به دلم غصه ایام

آب است دوا چون به گلو ماند نواله

5

خطی که مرا می رسد از دولت عشقت

رنج همه روز است و بلای همه ساله

6

گر ناخوشی از دادن یک بوسه به جانی

پیش آر لبت تا کنم این بیع اقاله

7

جامی مطلب جودت شعر از مدد فکر

کین کار به امداد الهیست حواله

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…