غزل شمارهٔ 422
Toggle stanza 1هست انجمن ما چمنی پر گل و لاله
11
هست انجمن ما چمنی پر گل و لاله
گل عارض ساقیست دراو لاله پیاله
22
افسرده چو ژاله ست نگهدار خدایا
از ساحت این تازه چمن آفت ژاله
33
باشد سخن عشق یکی لیک گرفته
عارف ز دل صافی و واعظ ز رساله
44
می ده که گره شد به دلم غصه ایام
آب است دوا چون به گلو ماند نواله
55
خطی که مرا می رسد از دولت عشقت
رنج همه روز است و بلای همه ساله
66
گر ناخوشی از دادن یک بوسه به جانی
پیش آر لبت تا کنم این بیع اقاله
77
جامی مطلب جودت شعر از مدد فکر
کین کار به امداد الهیست حواله
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

