غزل شمارهٔ 461
Toggle stanza 1تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز
11
تیر مژه تنها به دل تنگ مینداز
زین بیش میان دل و جان جنگ مینداز
22
وقف غم و درد است دل ای مایه عشرت
ره جانب این غمکده تنگ مینداز
33
سختی دل خویش مگو پیش رفیقان
در حلقه مرغان حرم سنگ مینداز
44
بر عارض چون سیم میفزا خط مشکین
در آینه صافدلان زنگ مینداز
55
هر چند به قانون نبرد ناله زارم
چنگ توام از چنگ خود این چنگ مینداز
66
من شسته ام از آب وضو دست خود ای شیخ
در کوزه دگر جز می گلرنگ مینداز
77
جامی به قدش شعر تو را راست شد آهنگ
این زمزمه شوق ز آهنگ مینداز
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

