غزل شمارهٔ 692

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
آرزوی دل خونین جگرانت خوانم
1

آرزوی دل خونین جگرانت خوانم

مردم دیده صاحبنظرانت خوانم

2

چون قبا چست کنی طرف کله برشکنی

پادشاه همه شیرین پسرانت خوانم

3

نیست حد چو منی بردن نام چو تویی

بهر روپوش به نام دگرانت خوانم

4

تا نمودی به ته پیرهن اندام چو سیم

نازنین تر ز همه سیمبرانت خوانم

5

تا نبینی رخش ای شیخ عیان گرچه شوی

پای تا سر خبر از بی خبرانت خوانم

6

همچو عمر از من دلداده روان می گذری

جای آن هست که عمر گذرانت خوانم

7

جامی از هر چه نه دیدار بتان دیده بپوش

تا درین انجمن از دیده ورانت خوانم

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…