غزل شمارهٔ 234
Toggle stanza 1چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من
11
چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من
گر قدر مرا پست تر از خاک ندانست
22
زان کس که مرا دوخت گریبان چه گشاید
چون دوختن این جگر چاک ندانست
33
آن سرو که پاک است چو گل دامن حسنش
افسوس که قدر نظر پاک ندانست
44
هر درد و غمی کآمد ازین چرخ جفا کیش
منزل به جز این سینه غمناک ندانست
55
جامی گه خونریزی آن شوخ دعایی
جز سلمک الله و ابقاک ندانست
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor