غزل شمارهٔ 541

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
سر دهانت ناگشته مدرک
1

سر دهانت ناگشته مدرک

اهل یقین را افکنده در شک

2

از روی و زلفت دارم همیشه

صبحی همایون شامی مبارک

3

صد تیغ رانی حاشا که گردد

حرف وفایت از لوح دل حک

4

بر آب چشمم می خندی آری

المزن یبکی والورد یضحک

5

طفلی و نادان لیکن نرسته

از دام عشقت پیران زیرک

6

دی با سگانت گفتم کزین در

بار اقامت می بندم اینک

7

دل شد مجاور آنجا که جامی

هذا فراق بینی و بینک

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…