غزل شمارهٔ 790

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان
1

چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهان

رسد به عرش نفیرم ز تنگنای جهان

2

نه این کبودی چرخ است بلکه شد نیلی

ز زخم سیلی صاحبدلان قفای جهان

3

مجو دوام طرب زانکه چار حد دارد

به شاهراه حوادث طرب سرای جهان

4

فتاد رخنه به دیوار دین و پنداری

که هست کنگره کاخ دلگشای جهان

5

تفاوت خوشی و ناخوشی که در گذر است

بود خشونت سوهان عمرسای جهان

6

طلسم گنج حقیقت گشای و دم درکش

که ناگهان کشدت در دم اژدهای جهان

7

وفا مجو ز جهان هر که بود ز اهل وفا

به زیر خاک شد ای خاک بر وفای جهان

8

قرارگاه تو ملک بقا بود تا چند

شوی فریفته ملک بی بقای جهان

9

بتاب رخ ز جهان و جهانیان جامی

که قبله گاه امید تو بس خدای جهان

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…