شمارهٔ 29

غفلت از عاقبت عقوبت‌زاست

سیلی انجام بیخبر ز قفاست

به سرای سپنج مهمان را

دل نهادن همیشگی نه رواست

صوفیان آمدند از چپ و راست

در به در کو به کو که باده کجاست

عیب آنان مکن که پیش ملوک

پشت خم می‌کنند و بالا راست

کلک را ناله از تهی مغزی است

قلم سرمه را صریری نیست

عاشق تو شهید تیغ بلاست

سرکوی تو روضة الشهداست