غزل شمارهٔ 28
Toggle stanza 1به جانِ خواجه و حقِ قدیم و عهدِ درست
By the Khwaja’s soul, and by ancient right, and by true covenant, That, at the breath of dawn, prayer for thy welfare is my companion.
My tears, that surpass Noah’s deluge, Have not washed the picture of Thy love from the heart’s tablet.
Strike the bargain; purchase this shattered heart, That, despite its shattered state, is worth many an unshattered.
Against Asaf, the tongue of the ant became long in reproach; and, it is lawful: For, the Khwaja lost the seal of Jam; and, sought not.
O heart! of the endless kindness of the Friend hope, sever not: When thou boastest of love, quickly and instantly play thy head.
Be honest and see the sun comes out of thy breath At the outset, the liar was disgraced.
By Thy hand, I became distraught for the mountain and the plain: In pity Thou loosest not my waist-chain.
Hafez! grieve not! and constancy from heart-ravishers seek not: The crime of the garden, what is it, when this grass hath not sprung.
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
لطافت تو چنان در خیال ما بنشست
که تا به حشر نخواهد دل از کمند تو رست
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 400
چنان به موی تو آشفتهام، به بوی تو مست
که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 40
وجود عاریتی دل درو نشاید بست
همانکه مرهم جان بود دل به نیش بخست
SaadiMawaʿizمراثیذکر وفات امیرفخرالدین ابیبکر طاب ثراه
چنین که هست نماند قرار دولت و ملک
که هر شبی را بیاختلاف روزی هست
SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 12
علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست
SaadiMawaʿizQitʿatشمارهٔ 13
همان زمانکه فلک تیغ بر میان تو بست
گرفت صبح سر آفتاب را به دو دست
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1779
شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست
صَلایِ سرخوشی، ای صوفیانِ باده پرست
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 25