غزل شمارهٔ 1916
Toggle stanza 1بلبل الم غنچه کشد بیشتر از گل
بلبل الم غنچه کشد بیشتر از گل
ظلمست به عاشق چه مدارا چه تغافل
خودداری شبنم چه کند با تف خورشید
ای یاد تو برق دو جهان رخت تحمل
کیفیت لعل تو ز بس نشئهگداز است
در چشم حباب آینه دارد قدح مل
زان نیش که از اشک خم زلف تو دارد
مشکل که تپیدن نگشاید رگ سنبل
دلهای خراب انجمن جلوهٔ یارند
خورشید به ویرانه دهد عرض تجمل
ما قمری آن سرو گلستان خرامیم
دارد ز نشان قدمش گردن ما غل
آیینهٔ دردیم چه عجز و چه رسایی
اشک است اگر ناله کند ساز تنزل
هر غنچه ازین باغ گره بستهٔ نازیست
اشکی است گریبان در چشم تر بلبل
اسرار سخن جز به خموشی نتوان یافت
مفتاح در گنج معانیست تأمل
روزی دو به فکر قد خم گشته فتادیم
کردیم تماشای گذشتن ز سر پل
خجلت شمر فرصت پرواز شراریم
بیدل به چه امید توان کرد توکّل
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای برده دلم را تو بدین شکل و شمایل
پروای کست نیست جهانی به تو مایل
HafezAshʿar-e Muntasabشمارهٔ 72
دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل
یَحیَی بنِ مُظَفَّر مَلِکِ عالمِ عادل
HafezGhazaliyatغزل شمارهٔ 304
ای حل شده از علم تو صد گونه مسائل
وی به شده از دست تو صد علت هایل
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 100 - در باره علی بن محمد طبیب غزنوی
ای خانهٔ آیینه ز دیدار تو پرگل
خون در دل ما چند کند رنگ تغافل
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1915
Sources
Persian text source: Ganjoor