بخش 9 - الحكایة و التمثیل

Poet: Attar

Poetic form: Masnavi

دیر میآمد یکی از آب باز

صوفیان کرده زفان در وی دراز

بوسعید مهنه گفت ای مردمان

آب چون آرد فلانی این زمان

زانکه آب خوش که آن روزی ماست

درنیامد تا شدی این کار راست

چون درآید برکشد آن آب مرد

چون توان بیوقت هرگز آب خورد

حکم او راست و نگهدار اوست بس

در نگهداری نکوکار اوست بس

Audio

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.